Ώρα της Γης

Πρώτη στον κόσμο η Ελλάδα

Με την εντυπωσιακή συμμετοχή σας στην Ώρα της Γης, η Ελλάδα κατακτά μια παγκόσμια πρωτιά στον αγώνα ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Το δικό σας δυναμικό «παρών» καθώς και περισσότερων από 270 Δήμων και κοινοτήτων μας δίνει την πρώτη θέση παγκοσμίως μεταξύ των χωρών με την εντονότερη συμμετοχή στη μεγαλύτερη συμβολική δράση κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη που διοργανώθηκε ποτέ.

Με αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα καταφέρνει να ξεπεράσει ακόμη και τους Αυστραλούς, τους εμπνευστές της πρωτοβουλίας της Ώρας της Γης, οι οποίοι «βρέθηκαν» στην τρίτη θέση πίσω από τον δεύτερο Καναδά.

Η πραγματική δύναμη του μηνύματος της Ώρας της Γης παραμένει η ενεργή συμμετοχή όλων εμάς ξεχωριστά. Όλοι εμείς πρέπει να «αξιοποιήσουμε» τη μεγάλη αυτήν ευκαιρία δηλώνοντας ότι απαιτούνται εδώ και τώρα γενναία μέτρα για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής και υιοθετώντας πρακτικές εξοικονόμησης ενέργειας στην καθημερινότητά μας. Περισσότεροι από 18000 Έλληνες έχουμε ήδη δηλώσει ηλεκτρονικά την προσωπική συμμετοχή μας (http://www.earthhour.org/signup/gr:el), αποδεικνύοντας ότι όλοι μαζί μπορούμε να ασκήσουμε πίεση στην πολιτική ηγεσία για να εντείνει τις προσπάθειές της ενάντια στην κλιματική αλλαγή.

Η ελληνική συμβολή στην παγκόσμια εκστρατεία της Ώρας της Γης δεν εξαντλείται στη μαζική μας συμμετοχή. Ελληνικά μνημεία και τοπόσημα παγκόσμιας ακτινοβολίας θα προσθέσουν αίγλη στην διεθνή αυτή πρωτοβουλία. Με τη σύμφωνη γνώμη του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, πολιτιστικά μνημεία παγκόσμιας εμβέλειας, όπως ο Παρθενώνας, ο Ιερός Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο, ο Ναός του Ηφαίστου στην Αρχαία Αγορά και το Μνημείο του Φιλοπάππου θα προσδώσουν λάμψη στην Ώρα της Γης με τη συσκότιση τους… Επιπλέον, οι δήμοι της Αρχαίας Ολυμπίας και των Δελφών, με τη συμμετοχή τους, κάνουν ακόμη πιο ισχυρό το μήνυμα προς τους παγκόσμιους ηγέτες για την ανάγκη άμεσης λήψης μέτρων κατά της κλιματικής αλλαγής. Κύρος όμως θα προσθέσουν στην ελληνική Ώρα της Γης και τοπόσημα διεθνούς αναγνωρισιμότητας της σύγχρονης Ελλάδας, με αποκορύφωμα τη μεγαλύτερη σε μήκος καλωδιωτή γέφυρα πολλαπλών ανοιγμάτων στον κόσμο, τη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου.

Όλα αυτά στο μεγάλο ραντεβού της 28ης Μαρτίου, 20:30 - 21:30 το βράδυ, στην Ώρα της Γης 2009.

Σας ευχαριστούμε και σας συγχαίρουμε!

Γιώργος Βελλίδης

Επικεφαλής Τμήματος Επικοινωνίας WWF Ελλάς

Ερημοποίηση στην Πάρνηθα

Μόλις το 20 έως 30% των καμένων εκτάσεων έχουν τη δυνατότητα να αναδημιουργηθούν κι αυτό μόνον υπό ιδανικές συνθήκες, οι οποίες αυτήν τη στιγμή δεν υπάρχουν

Οι παρεμβάσεις μετά την καταστροφική πυρκαγιά έχουν αποτύχει

Στα όρια της ερημοποίησης βρίσκονται πλέον οι καμένες περιοχές της Πάρνηθας. Οι προσπάθειες αναδάσωσης έχουν αποτύχει πλήρως, το έδαφος «απογυμνώνεται» και γίνεται ολοένα και πιο φτωχό.
O καθηγητής Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Ευθύμιος Λέκκας βρέθηκε στην Πάρνηθα επικεφαλής ερευνητικού κλιμακίου. Μαζί με τους συνεργάτες του περπάτησε στις καμένες εκτάσεις. «Υπάρχει ένα μεγάλο πρόβλημα στο βουνό» λέει ο ίδιος. «Οι παρεμβάσεις που έγιναν μετά την καταστροφική πυρκαγιά έχουν αποτύχει σε ποσοστό 90%. Η αιτία αναζητείται στη σύσταση του εδάφους και του υπεδάφους- η Πάρνηθα έχει ασβεστολιθικά εδάφη. Δυστυχώς επαληθεύτηκε αυτό που έχει συμβεί κατ΄ επανάληψη στις ΗΠΑ. Καμένες εκτάσεις με αυτού του είδους τα πετρώματα μετατρέπονται σε ερήμους. Παρά τις προσπάθειες και τα χρήματα που ξοδεύτηκαν, το ίδιο αρχίζει να συμβαίνει στο άλλοτε καταπράσινο βουνό της Αττικής».

Από τα 50.000 δέντρα που φυτεύτηκαν, είναι ζήτημα εάν καταφέρουν να μεγαλώσουν τα 5.000

Χαμένος κόπος. Σύμφωνα με τον κ. Λέκκα, μόλις το 20% έως 30% των καμένων εκτάσεων έχουν τη δυνατότητα να αναδημιουργηθούν κι αυτό μόνο υπό ιδανικές συνθήκες, οι οποίες αυτήν τη στιγμή δεν υπάρχουν. Άλλωστε η μελέτη της Διεύθυνσης Αναδασώσεων καταγράφει ότι 5.000 στρέμματα στην Πάρνηθα έχουν βάθος εδάφους λιγότερο από 5 εκατοστά. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι γόνιμα, και γι΄ αυτό ακόμα και η αναδάσωση εκεί είναι χαμένος κόπος.

«Η πραγματική κατάσταση είναι πολύ χειρότερη» λέει ο καθηγητής. «Με τις βροχές έφυγε το χώμα, παρασύρθηκε. Έμεινε το “μητρικό”, όπως ονομάζεται, πέτρωμα σε έκταση δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων. Αυτό λόγω της ασβεστολιθικής του σύστασης έχει, μεταξύ άλλων, την ιδιότητα της συγκράτησης της θερμότητας, με αποτέλεσμα όλο το καλοκαίρι να αναπτύσσονται στις καμένες εκτάσεις πολύ υψηλές θερμοκρασίες που έφτασαν ακόμα και τους 50 βαθμούς Κελσίου. Με γυμνό έδαφος και τέτοια θερμότητα τα δέντρα δεν θα καταφέρουν να αναγεννηθούν. Από τα 50.000 δέντρα που φυτεύτηκαν, είναι ζήτημα εάν καταφέρουν να μεγαλώσουν τα 5.000».

Όπως διαπίστωσαν οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο, τα κορμοφράγματα δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα. Θα ήταν περισσότερο αποτελεσματικό εάν σε πρώτη φάση βρίσκονταν τα σημεία του εδάφους όπου υπήρχαν βαθουλώματα, κοιλότητες. Εκεί ο εδαφικός μανδύας είναι μεγαλύτερος, το χώμα περισσότερο και πλουσιότερο. Σε αυτά τα σημεία θα μπορούσαν να φυτευτούν μικρά δέντρα, ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν.

Μη αναστρέψιμη. Ο φόβος που διατυπώνουν οι επιστήμονες είναι μήπως αλλάξει ολοκληρωτικά ο χαρακτήρας και η φυσιογνωμία του βουνού. Μήπως από περιοχή καλυμμένη από πυκνό δάσος μετατραπεί σε ξερότοπο, ίσως με λίγους χαμηλούς θάμνους. «Η εικόνα ένα χρόνο μετά είναι απογοητευτική» λέει ο κ. Λέκκας. «Ανεβήκαμε με το τελεφερίκ από τους πρόποδες στο σημείο όπου βρίσκεται το ξενοδοχείο Μον Παρνές. Όπου φτάνει το μάτι σου βλέπεις ξεραΐλα- και κορμοφράγματα. Οι χειρότεροί μας φόβοι γίνονται πραγματικότητα. Η κατάσταση όπως διαμορφώθηκε μετά τη φωτιά του περασμένου Ιουλίου είναι μη αναστρέψιμη».

Σε περίπτωση που οι προβλέψεις επαληθευτούν, οι κάτοικοι της Πάρνηθας και των γύρω περιοχών θα επηρεαστούν ιδιαίτερα. Θα αλλάξει το μικροκλίμα και αυτή η αλλαγή μεταφράζεται σε περαιτέρω αύξηση της θερμοκρασίας το καλοκαίρι και άνοδο τον χειμώνα, και μεγαλύτερη απορροή στις βροχές, γεγονός που θα οδηγεί σε πλημμύρες.

«Στην Πάρνηθα είναι ακόμα πολύ νωρίς για να εξάγουμε συμπεράσματα, ωστόσο το Πανεπιστήμιο της Αθήνας έχει προτείνει τη δημιουργία ενός παρατηρητηρίου, επανδρωμένου με εξειδικευμένους επιστήμονες, που θα καταγράφει και θα μετρά αυτές τις μετεωρολογικές παραμέτρους και τις αλλαγές που θα συντελούνται» επισημαίνει ο κ. Λέκκας.


Στη Θήβα έφθασαν τα ελάφια για να βρουν τροφή

Σε εξέλιξη είναι η διαδικασία καταγραφής από το WWF Ελλάς όσων κόκκινων ελαφιών έχουν απομείνει στην Πάρνηθα. Σύμφωνα με τις έως τώρα εκτιμήσεις, ο πληθυσμός τους ξεπερνάει τα 500. Όπως αναφέρουν από το Δασαρχείο, «τα ελάφια κινούνται σε μεγάλη απόσταση γα να βρουν τροφή, αφού κάποια από αυτά έχουν φτάσει ακόμα και στη Θήβα». Ορισμένα εμφανίζονται και στις καμένες εκτάσεις, όπου και τρέφονται με τα κλαδιά και τα φύλλα όσων δέντρων αναγεννιούνται μετά τη φωτιά.

Οι μεγαλύτερες απώλειες κόκκινων ελαφιών είχαν σημειωθεί έναν μήνα μετά την περσινή καταστροφική πυρκαγιά στην Πάρνηθα, σύμφωνα με τα στοιχεία του Δασαρχείου Πάρνηθας.

Διαφωνίες. Στο μεταξύ ακόμα και σήμερα συνεχίζονται οι διαφωνίες μεταξύ των ειδικών σχετικά με το εάν καλώς ή κακώς μεταφέρθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν σπόροι ελάτης από το Μαίναλο προκειμένου να γίνει αναδάσωση στο βουνό. «Το οικοσύστημα στο Μαίναλο είναι διαφορετικό από εκείνο της Πάρνηθας. Η μεταφορά γενετικού υλικού από το ένα μέρος στο άλλο έχει έναν σημαντικό παράγοντα ρίσκου. Μπορούσαμε να περιμένουμε να υπάρξει γενετικό υλικό από την Πάρνηθα, να δούμε τι μπορούμε να πάρουμε από το ίδιο το βουνό, πριν προχωρήσουμε σε μεταφορά φυτών. Ίσως ήρθε η ώρα να εξετάσουμε τη δυνατότητα δημιουργίας φυτωρίων όπου θα αποθηκεύονται, θα κρατούνται και θα μεταφυτεύονται σπόροι όλων των ειδών που βρίσκει κανείς όχι μόνο στον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας» λέει ο δασολόγος κ. Νίκος Χλύκας.

Η μηχανή ονείρων

Το 60% των Γάλλων έχουν την τύχη να πάνε διακοπές: στην οικογένειά τους οι περισσότεροι, σε κάμπινγκ, σε ξενοδοχεία ή στο εξωτερικό. Η τάση για το εξωτερικό είναι μεγάλη, τροφοδοτούμενη από τη μηχανή ονείρων των ταξιδιωτικών πρακτορείων... Πακέτα με όλα πληρωμένα, έτοιμες λύσεις για κλειστά κλαμπ, τιμές πολύ χαμηλές...

Τα κακουργήματα του ανεύθυνου τουρισμού στην εποχή της παγκοσμιοποίησης είναι σαφή: βρωμισμένη φύση, καταπατημένοι πολιτισμοί αυτοχθόνων, εκμετάλλευση ή διαφθορά ντόπιων πληθυσμών, άδικη κατανομή κερδών. Ομως, ο τουρισμός, που έγινε μαζικός στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, είναι πριν από όλα μια συνάντηση, μια ανταλλαγή. Μπορεί λοιπόν να γίνει δίκαιος ή υπεύθυνος... να γίνει γεμάτος σεβασμό.

Να περάσουμε δηλαδή από τον τουρισμό σε σχέδια ανάπτυξης (διαρκούς αυτή τη φορά, με πλήρη διαφάνεια και ισότητα), προσφέροντας στον τουρίστα -πλέον της εξερεύνησης- πραγματικές συναντήσεις, μια ανθρώπινη περιπέτεια, το συναίσθημα να μοιράζεται τον πλανήτη μάλλον παρά να τον οργώνει δεν έχει σημασία πώς. Είναι μια τάση που θα έπρεπε να αναπτυχθεί. Οι τουρίστες γίνονται απαιτητικοί... και επιλεκτικοί, πολύ περισσότερο όσο ανεβαίνουν οι τιμές των ταξιδιών. Στο μέτρο που θα συνειδητοποιήσουμε ότι ο πλανήτης είναι κοινό αγαθό, ο τουρισμός θα γίνει μια ανταλλαγή γεμάτη σεβασμό...

ΘΑΝΑΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΠΟ ΠΕΙΝΑ

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ...

Εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπων θα κινδυνεύσουν να πεθάνουν από ασιτία τα επόμενα χρόνια, εάν οι τιμές των τροφίμων εξακολουθήσουν να ανεβαίνουν με τους σημερινούς ρυθμούς.
Η τραγική κατάσταση που ήδη υπάρχει επιβεβαιώνεται από τις διαμαρτυρίες για τα τρόφιμα σε μια σειρά από χώρες όπως η Αϊτή, οι Φιλιππίνες και η Αίγυπτος, γεγονότα που υποχρέωσαν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να αποφασίσει μέτρα για τις τιμές σε συνδυασμό με τη διεθνή οικονομική κρίση.

Οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν δραματικά τους τελευταίους μήνες λόγω της διαρκώς μεγαλύτερης ζήτησης, τις άσχημες κλιματολογικές συνθήκες σε πολλές περιοχές και τη χρησιμοποίηση εκτάσεων για καλλιέργειες που θα μετατραπούν σε καύσιμα.

Η ειρωνεία είναι ότι το πρόβλημα των βιοκαυσίμων προέκυψε από τις απαιτήσεις των περιβαλλοντολόγων και πλέον εκτιμάται ότι ethanol και biodiesel μπορεί να προκαλέσουν μεγαλύτερη καταστροφή στο περιβάλλον παρά προστασία.
Γιατί τα βιοκαύσιμα έγιναν πολύ trendy για τους πολιτικούς και για τις εταιρείες που επενδύουν περισσότερα από 100 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως στην παραγωγή τους και φυσικά καλύπτονται από την απάτη του «πράσινου», ενώ η ανθρωπότητα πεινάει.

Γαλάζιος... σκουπιδότοπος

Τα ψάρια φτιάχνουν φωλιές σε βαρέλια και τενεκέδες που καλύπτουν τον βυθό

Αλουμινένια κουτάκια, αλυσίδα από άγκυρα, βαρέλια, πλαστικά μπουκάλια, μέχρι και καρέκλες εντόπισε ο φωτογραφικός φακός στον βυθό

Ο 44χρονος ερασιτέχνης αυτοδύτης κ. Φοίβος Βιλανάκης βούτηξε τον περασμένο Αύγουστο στην περιοχή Πλάκες του Βόλου, όπου βρίσκονται οι παραλίες Νηρεύς και Τρίτων των χειμερινών κολυμβητών. Ήταν πανέτοιμος να φωτογραφίσει τις ομορφιές του βυθού όπως συνηθίζει να κάνει κατά τις βουτιές του στις ελληνικές θάλασσες. Η υποβρύχια κάμερά του όμως αποκάλυψε έναν μίνι σκουπιδότοπο, τον οποίο έκρυβαν καλά τα νερά του Παγασητικού.

Ανάμεσα στα ψάρια, τα θαλασσινά και την πλούσια χλωρίδα, ο φακός αιχμαλώτισε έναν κάδο σκουπιδιών του δήμου, μπουκάλια και κουτάκια αναψυκτικών, έναν σκουριασμένο τενεκέ λαδιού όπου είχαν βρει καταφύγιο ψάρια και κοχύλια, μία πλαστική καρέκλα, λάστιχα αυτοκινήτου, ένα πλαστικό παπούτσι κολυμβητή, αυτοσχέδια ψαροκάλαθα...
Είναι τα «αόρατα» σκουπίδια. Οι αφανείς χωματερές των βυθών, τις οποίες οι λουόμενοι και οι παραθεριστές δεν μπορούν να δουν όταν απολαμβάνουν τα καλοκαιρινά τους μπάνια. Κι όμως, τα σκουπίδια που αποτελούν μόνιμο κίνδυνο για το θαλάσσιο περιβάλλον βρίσκονται μόλις 10- 30 μέτρα κάτω από τα πόδια τους. Οι υποβρύχιες κάμερες των ερασιτεχνών αυτοδυτών τα εντοπίζουν σε πολλές περιοχές της Ελλάδας και αποδεικνύουν την έκταση της περιβαλλοντικής καταστροφής.

«Στοίβες ολόκληρες»

«Συνήθως βουτάμε για να θαυμάσουμε και να φωτογραφίσουμε κάτι ωραίο στον βυθό. Ωστόσο, τόσο εγώ όσο και τα υπόλοιπα μέλη του Συλλόγου Ερασιτεχνών Αυτοδυτών Τηθύς (www. scubadive.gr) συναντάμε συχνά στον βυθό τέτοιες δυσάρεστες εκπλήξεις» τονίζει ο κ. Βιλανάκης, που είναι και πρόεδρος του συλλόγου. «Είναι τραγικό να βλέπεις στοίβες από κουτάκια αναψυκτικών ή γυάλινα μπουκάλια στον βυθό. Ή το... σουρεαλιστικό θέαμα ενός κάδου απορριμμάτων που αντί να βρίσκεται στην ξηρά για να συγκεντρώνει σκουπίδια, έχει μετατραπεί ο ίδιος σε σκουπίδι μέσα στη θάλασσα».
Στις πρώτες υποβρύχιες εξορμήσεις του ο 43χρονος αυτοδύτης αντικρύζοντας τις θαλάσσιες χωματερές σοκαριζόταν. Σιγά σιγά όμως άρχισε να συνηθίζει την εναλλαγή όμορφων εικόνων και σκουπιδιών. Συνέχισε να τραβάει όμως φωτογραφίες και να τις δημοσιοποιεί προκειμένου να ευαισθητοποιεί τους πολίτες να μην πετούν σκουπίδια στη θάλασσα.
Η περιοχή Πλάκες, όπου καταδύθηκε πέρυσι, αποτελεί γνωστό ψαρότοπο. «Είναι πιθανόν λοιπόν η μεγαλύτερη ζημιά να οφείλεται στους ψαράδες που είτε ακούσια είτε εκούσια ρίχνουν τα σκουπίδια στη θάλασσα».

Βαρέλι- βόμβα

Τα «αόρατα» σκουπίδια, όπως τα ονόμασε ο αυτοδύτης, δεν αποτελούν θλιβερό προνόμιο μόνο του Παγασητικού. Το πρόβλημα δεν είναι τοπικό. Πριν από λίγες ημέρες ο κ. Βιλανάκης βούτηξε στην παραλία του Αγ. Βασιλείου στον Κορινθιακό. Η υποβρύχια κάμερά του εκτός από ψάρια και θαλάσσια φυτά αιχμαλώτισε για ακόμη μια φορά πλούσια γκάμα... σκουπιδιών: «Ένα σφραγισμένο βαρέλι σε απόσταση μόλις 50 μέτρων από την παραλία των λουομένων. Ουδείς γνωρίζει πόσο επικίνδυνο μπορεί να είναι το περιεχόμενό του και το οποίο θα απελευθερωθεί όταν σκουριάσει και ανοίξει». Φωτογράφισε ακόμη λάστιχα, πλαστικά μπουκάλια ακόμη και μια σαγιονάρα πάνω στην οποία είχε φυτρώσει ένα κοράλλι. Όπως προσθέτει, πολλά από τα μέλη του συλλόγου διαπιστώνουν ότι παρόμοια είναι η εικόνα του βυθού σε αρκετές θάλασσες της Ελλάδας. Γι΄ αυτό συχνά οι φωτογραφίες δημοσιεύονται στο site προκειμένου να ευαισθητοποιήσουν τους πολίτες.

ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Κυκλώνουν την Ελλάδα τα πυρηνικά εργοστάσια, καθώς μετά τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Τουρκία και την ΠΓΔΜ, τώρα και η Αλβανία ανακοίνωσε την κατασκευή πυρηνικού εργοστασίου στο Δυρράχιο, μόλις 100 χλμ από τα βόρεια σύνορά μας, σε συνεργασία με μεγάλη γαλλική εταιρία.
Η πρόθεση του πρωθυπουργού Σαλί Μπερίσα είναι να προσελκύσει στη χώρα του ξένους επενδυτές και να καταφέρει να μπει στο πυρηνικό «λόμπι», αδιαφορώντας για την περίπτωση ατυχήματος και τις φωνές διαμαρτυρίας από επιστήμονες και πολίτες.

Η γαλλική εταιρία σαφώς και σκέφτεται μόνο το σίγουρο κέρδος που θα έχει μια τέτοια επένδυση, καθώς θα μπορεί να πουλήσει ηλεκτρική ενέργεια στα Βαλκάνια, θα απασχολεί φθηνά εργατικά χέρια και θα έχει τη δυνατότητα να μετριάσει τις όποιες αντιδράσεις, εφόσον η χώρα ενδιαφέρεται για εισροή χρήματος από ξένους επενδυτές.

Το ίδιο σκέφτηκαν και οι Καναδοί, οι οποίοι συνεργάζονται με την Σκοπιανή ηγεσία, προκειμένου να αγοραστούν πυρηνικοί αντιδραστήρες. Η συμφωνία κλείστηκε μόλις λίγες ημέρες μετά την αναγνώριση της γειτονικής χώρας ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», από την Οτάβα και σίγουρα αυτό δεν είναι τυχαίο…

Η Ρουμανία ελπίζει σε βοήθεια από την ΕΕ, για να αρχίσει τις πυρηνικές της επενδύσεις, ενώ η Βουλγαρία, από την άλλη, ανήκει εδώ και πολλά χρόνια στο «πυρηνικό κλαμπ» και παρόλο που μέχρι το 2009 το Κοζλοντούι αναμένεται να κλείσει οριστικά, η λύση ήδη έχει βρεθεί, με την κατασκευή ενός νέου πυρηνικού εργοστασίου, στο μικρό χωριό Μπέλενε.

Τέλος, η Τουρκία εμφανιζόταν ως ο πιο ισχυρός «παίκτης», σε σχέση με τους προαναφερόμενους, μέχρι που οι αμερικανικές τράπεζες απέσυραν τη χρηματική βοήθεια, καθώς η περιοχή Ακούγιου, που θα κατασκευαζόταν το πυρηνικό εργοστάσιο, χαρακτηρίστηκε ως έντονα σεισμική. Σήμερα, οι Τούρκοι ήδη έχουν βρει άλλη περιοχή, την οποία και δεν ανακοινώνουν, καθώς φοβούνται τις αντιδράσεις της Ελλάδας, της Συρίας, του Λιβάνου, της Κύπρου, της Ρουμανίας και της Ιταλίας, χώρες που θα πληγούν άμεσα, σε περίπτωση πυρηνικού ατυχήματος και θα τεθεί άμεσα σε κίνδυνο η ζωή 140 εκατομμυρίων ανθρώπων.Η πυρηνική ενέργεια επομένως, φαντάζει ως η ιδανική λύση για τους γείτονές μας. Αλλά και για τις τρομοκρατικές ομάδες, καθώς με τα πυρηνικά απόβλητα κατασκευάζουν τις λεγόμενες «βρόμικες βόμβες». Κατά πόσο λοιπόν, αυτές οι χώρες μπορούν να εγγυηθούν την ασφαλή διαχείριση των πυρηνικών αποβλήτων, αλλά και την ασφαλή λειτουργία αυτών των εργοστασίων; Οι επιστήμονες είναι σαφής. Υπάρχει έλλειψη τεχνογνωσίας και ενδεχόμενο ατυχήματος, οι πρώτοι που θα πληρώσουν τις εφιαλτικές επιπτώσεις, είναι δυστυχώς οι Έλληνες…

Φτωχός ένας στους πέντε Έλληνες

Συγκλονιστικά στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των Ελλήνων προκύπτουν ετήσια έρευνα για τα ελληνικά νοικοκυριά

Ελλάδα, μια χώρα όπου η φτώχεια και η ανέχεια μεγαλώνουν… Εκεί που η δεύτερη δουλειά και οι συνεχείς οικονομικές ενέσεις από άλλα μέλη της οικογένειας είναι μονόδρομος. Μια κοινωνία όπου τα δανεικά αυξάνονται όσο και τα προβλήματα της καθημερινότητας.

Η Ετήσια Έκθεση Οικονομικών και Κοινωνικών Δεικτών για τα Ελληνικά Νοικοκυριά 2007 της VPRC για το 2007 είναι αποκαλυπτική της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας.

Το 18% των Ελλήνων είναι φτωχοί με τους συνταξιούχους και τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα να είναι οι πιο φτωχοί αυτής της χώρας. Το 70% των μισθωτών του δημοσίου βρίσκεται χρεωμένο με δόσεις, πιστωτικές κάρτες και δάνεια, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα φθάνει το 46%.

Το 41% των Ελλήνων δεν διαθέτει την οικονομική δυνατότητα για μια εβδομάδα διακοπών το χρόνο, το 23% δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να τρώνε κάθε δεύτερη μέρα, κρέας, κοτόπουλο, ψάρι ή λαχανικά, το 39% δεν μπορεί να αντιμετωπίσει έκτακτες αλλά αναγκαίες δαπάνες που τυχόν προκύψουν ενώ το 14% δεν μπορεί να καλύψει το κόστος για μια ικανοποιητική θέρμανση στο σπίτι…

Οι αριθμοί μπορεί να κουράζουν, αλλά δυστυχώς λένε και την αλήθεια: το 11% του πληθυσμού αντιμετώπισε πέρυσι δυσκολίες στην πληρωμή του ενοικίου κατοικίας ή της δόσης για δάνειο πρώτης κατοικίας. Ένας στους τέσσερις Έλληνες είχε πρόβλημα στην πληρωμή των οικιακών λογαριασμών του και ένας στους πέντε στην πληρωμή δόσεων πιστωτικών καρτών, ή δόσεων διαφόρων δανείων.

Επιπλέον, το 13% των Ελλήνων και, ειδικότερα, το 21% των μισθωτών του δημοσίου και το 15% των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα ασκούν και δεύτερη δουλειά για να τα βγάλουν πέρα.
Ανάμεσα σε αυτούς και ο ένας στους εννέα συνταξιούχους, ο οποίος ασκεί κάποια εργασία, έστω και περιστασιακά.

Αλλά δάνεια και δεύτερη δουλειά αποδεικνύεται πως δεν φτάνουν στην Ελλάδα του σήμερα. Έτσι, το 21% του πληθυσμού λαμβάνει οικονομική βοήθεια από την οικογένειά του. Πρόκειται για τον έναν στους πέντε εργαζόμενους στο Δημόσιο, για τον έναν στους τρεις εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, για ένα στα 6 νοικοκυριά και για έναν στους 11 συνταξιούχους.

Χθες στην συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών των ευρωπαϊκών χωρών στην Φρανκκφούρτη, κυριάρχησε η άποψη πως τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά από τον πληθωρισμό πρέπει να αντιμετωπισθούν με ουσιαστικές ενισχύσεις των εισοδημάτων τους.

Αμ΄έπος αμ΄έργον , λοιπό, γιατί όπως είναι οι Έλληνες προφανώς ανάλογα θέματα υπάρχουν και σε άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες.